Łysienie bliznowaciejące – choroba

Łysienie bliznowaciejące jest chorobą podczas, której dochodzi do utraty włosów, a także powstania blizn. Występowanie tej choroby może być cechą wrodzoną lub nabytą. Ten typ łysienia jest bardzo rzadki i spotyka się go u 3% ludzi cierpiących na wypadanie włosów. Grupą bardziej narażoną na wystąpienie tej choroby są kobiety. W każdym przypadku dochodzi do uszkodzenia mieszków włosowych, w miejscu których pojawia się tkanka bliznowata, która nie wytwarza mieszków włosowych. Choroba ta może rozwijać się podczas innych wad rozwojowych.

W początkowym okresie ten rodzaj wypadania włosów nie charakteryzuje się niczym szczególnym, ani różnym od innych typów łysienia. Jego przebieg jest indywidualny i u każdego inny, wypadanie włosów może być procesem stopniowym, ale także gwałtownym. Objawami towarzyszącymi może być podrażnienie skóry głowy, swędzenie i świąd. W bardzo niewielu przypadkach pacjentów chorych na łysienie bliznowaciejące, do łysienie może dochodzić w innych partiach ciała np. utrata włosów pachwinowych, czy łonowych. Istnieje kilka urazów, które prowadzą do łysienie bliznowaciejącego i są to: poparzenia, odmrożenia, czy  napromieniowanie. Do łysienie mogą prowadzić również infekcje wirusowe, bakteryjne lub pasożytnicze.

Wyróżnia się dwa rodzaje łysienie bliznowaciejącego: pierwszorzędowe (zapalenie prowadzi do niszczenia torebek włosowych) oraz drugorzędowe (niszczenie torebek następuje podczas procesu, który towarzyszy łysieniu np. poparzenia skóry).

Aby poprawnie zdiagnozować ten typ łysienia konieczna jest wizyta u specjalisty, którym jest trycholog. Odradza się w tym przypadku korzystania z usług gabinetów zajmujących się medycyną estetyczną. Wizyta u trychologa opiera się na rozmowie oraz oględzinach skóry m. in. przy użyciu dermatoskopu, który umożliwia obejrzenie tkanek w powiększeniu. Konieczna jest również biopsja, pobrany materiał powinien zawierać włosy.

Nie istnieje jeden, uniwersalny sposób leczenia łysienia bliznowaciejącego. Postęp choroby próbuje się zatrzymać poprzez leczenie miejscowe i ogólne. Największym problemem jest to, że włosy nigdy już nie odrastają, często prowadzi to do problemów psychologicznych pacjentów. Leczenie farmakologiczne ma na celu zahamowanie powstawania zmian, a nie zmian efektów choroby. Farmaceutyki są pomocne w przypadku pacjentów o zapalnej, a także infekcyjnej przyczynie łysienia. Stosuje się antybiotyki, środki przeciwzapalne oraz przeciwgrzybiczne.

Z efektami łysienia można sobie poradzić chirurgicznie na przykład poprzez przeszczep owłosionej skóry lub transplantacje włosów, jednak nie daje to pacjentom stuprocentowej pewności powodzenia. Innym sposobem jest wycięcie zbliznowaciałej tkanki i naciągnięcie w to miejsce zdrowej skóry z okolicy głowy. Metody chirurgiczne najczęściej wykorzystuje się w przypadku młodych pacjentów, u których blizna nie jest większa niż 30% skóry głowy.

Dodaj swój komentarz/opinię

Dodaj swoją opinię! Jeśli masz również problem ze wzdęciami, wpisz poniżej swoje pytanie, wskazówkę i sugestię. Chcemy aby to miejsce stało się swoistym forum o wzdęciach, gdzie wymieniają się radami wszyscy, którzy cierpią na wzdęcia. Serdecznie zapraszamy. Z góry uprzedzam - reklama jest zakazana, jeśli chcesz zareklamować swój produkt - chętnie nawiążemy współpracę!

Your comment